Technieken: Doordruk

Zeefdruk

De zeefdruk is een meerkleuren druktechniek die werd ontwikkeld in Amerika. Een fijn gaas van polyester of zijde (de zeef) wordt in een houten of metalen raam van ongeveer 5 cm diep (het zeefdrukraam) gespannen. De voorstelling kan worden aangebracht door het gaas met een snel drogende substantie te beschilderen of door er sjablonen op te plakken. Ook is het mogelijk met een lichtgevoelige laag de voorstelling fotografisch op het gaas aan te brengen. Bij het drukken ligt onder het zeefdrukraam een vel papier. Een rakel trekt inkt over het gaas en duwt die op de plek van de onbedekte delen door minuscule gaatjes op het papier. Het teveel aan inkt op het gaas wordt weg geschraapt. Als het raam wordt opengeklapt, ziet men een egale inkthuid op het papier liggen: de doorgedrukte voorstelling.

Monoprint en monotype

Deze termen worden vaak verward. Een monoprint ontstaat door een afdruk te maken van een met de hand gekleurd of bewerkt traditioneel drukoppervlak (bijvoorbeeld een geëtste plaat of zeef). Monoprints van een bepaalde serie kunnen zeer gelijkend zijn, maar zijn niet identiek. Monotypes zijn unieke afbeeldingen die ontstaan door een afdruk te maken van een onbewerkt drukoppervlak (een gladde koperplaat bijvoorbeeld) waarop met inkt een tekening of schildering is aangebracht. Een vel papier wordt tegen de plaat gedrukt, waarbij de inkt bijna volledig overgaat op het papier. Als een residu op de plaat achterblijft, is het soms mogelijk een tweede, lichtere afdruk te maken.

Collagraaf

Afgeleid van het woord 'collage'. Collagrafen worden gemaakt door met lijm en andere materialen een drukplaat samen te stellen uit verschillende elementen. Gebruikte materialen zijn bijvoorbeeld metaal, karton of plastic. Een collograaf plaat kan als diep- of als hoogdruk worden gebruikt.

Terug naar het overzicht