Rob Scholte is in 1958 geboren te Amsterdam. In 1977 gaat hij naar de Rietveld Academie en maakt vervolgens deel uit van het kunstenaars-initiatief Warmoesstraat 139. In 1984 had hij zijn eerste expositie, twee jaar nadat hij de Academie had afgerond. In 1990 vertegenwoordigt hij Nederland op de Biënnale in Venetië. In 1994 slaat het noodlot toe voor Scholte. Een bomaanslag kostte hem zijn beide benen en leidde tot veel speculaties. Tot op de dag van vandaag is deze aanslag niet opgelost. Hij vertrekt naar Tenerife vanwaar hij in zijn atelier werkt als een kluizenaar, maar daarnaast is hij tevens een man van de wereld. Hij neemt actief deel aan het internationale kunstleven. Sinds 1982 heeft hij schilderijen geëxposeerd in New York, Tokio, Tarbes, Keulen, Antwerpen en Amsterdam. Naast zijn werk als vrij kunstenaar heeft Scholte als professor aan de universiteit van Kassel gewerkt en sinds kort heeft hij zich kandidaat gesteld voor de organisatie van de 11e Documenta. De schilderijen van Scholte bevatten meestal autobiografische elementen, in bepaalde schilderijen zijn deze duidelijker aanwijsbaar dan in andere. Elk schilderij heeft zijn eigen wetmatigheid. Thema, compositie, kleur en spanning vormen samen die wetmatigheid waaraan elk werk volgens Scholte moet voldoen, wil het goed zijn. Humor vormt ook een belangrijk element in het werk van Scholte. En volgens hemzelf moet men dit niet verwarren met spot. “Ik neem de zaken zeer serieus. Maar serieuze zaken hebben ook altijd een humoristische kant. Humor vind ik belangrijk. Het is een onderdeel van de kunst waar ik van hou. Aan mijn werk ligt geen diepe filosofie ten grondslag. Voor mij zijn Laurel en Hardy grotere filosofen dan bijvoorbeeld Wittgenstein. Hun humor geeft een soort bevrijding. Dat element gebruik ik in mijn werk.”

• Kunstwerken van Rob Scholte