Kunst
Nieuwsbrief
Blijf gratis op de hoogte van het laatste nieuws.
Jacob Herskind

De levenslust spat er vanaf. De doeken van de vijftig jarige Deense Jacob Herskind worden bewoond door Populus en Vocabulariumrum; mensen en woorden die in hun kleurrijke verschijningen en talen de belevingswereld van de kunstenaar vertolken. Het is een wereld vol energieke levensliefde, vrijheid, kritiek en humor. Herskind begon zijn wereld te creëren toen hij op zijn achtentwintigste voelde dat hij alles wel zo ongeveer gedaan en gezien had. Hij werkte als “ship broker” over de hele wereld en stichtte met zijn broer ‘Herskind & Herskind’ een succesvol kledingmerk. Uitgevochten als super yup vond hij de weg terug naar uitzicht op zee en het platteland van Denemarken. Daar is hij opgegroeid en leerde hij in de avonduren als jongen tekenen en schilderen, veel anders, behalve sport, was er niet te doen. Als tiener leerde hij, tijdens avondcursussen, van een meneer genaamd Georg Ernst zijn verf mengen. Vele van de docentennamen van de talloze cursussen zijn hem ontschoten maar deze naam niet. Toen hij zijn eerste solo expositie bij Bredgade Kunsthandel in Kopenhagen opende, zijn vaste galerie sindsdien, zorgde toeval voor vallende tranen toen hij dezelfde dag de kleinzoon tegen kwam van de man die hem als tiener werkelijk inspireerde. Gek genoeg heeft Herskind drie dingen, die nu nog steeds ten grondslag aan zijn werk liggen, lang geleden in New York geleerd. De basis van zijn olieverf schilderijen is grijs; grijs kan lichter en donkerder worden gemaakt. Ook vond Jacob Herskind RepUni - hetgeen repro/unique betekend. Het zijn ‘Diavographie’ prints van al ouder werk die hij als vertrekpunt voor een nieuwe invalshoek gebruikt. De grijze basis is onzichtbaar aanwezig en zorgt voor diepte in zijn kleuren, de RepUni’s zijn voor Herskind een geliefde vorm voor het ontwikkelen van variaties op één thema bijvoorbeeld de ‘Car Series’. Soms is het originele beeld duidelijk zichtbaar, vaker moet de kijker zich inspannen om het te zien en al voor het werk staande een weg zoeken door het voor zich uitstrekkende verhaal, dat scherp omlijnd maar in losse strofen, als in een gedicht, zich aanbied om beleefd te worden. De parallel met literatuur is geen toeval, zijn hoofd zit vol verhalen en woordspel en de derde invloed uit New York, al wel door boeken geleverd, het werk van Jean Michel Basquiat, betekende voor Jacob Herskind het vinden van een maatje. Een voorganger die net als hij behalve kleuren en vormen, woorden gebruikte om humor, nog meer uitzichten, inzichten en nieuwsgierigheid aan de kijker te ontfutselen. Dat is wat Jacob Herskind wil, dat wanneer hij zijn verhaal verteld heeft, andere ogen dan de zijne, het doek opnieuw interpreteren.
